Είναι πάντα η ίδια απόσταση. Σημασία έχει να τρέξεις!

Ένα χιλιόμετρο, είτε το τρέξεις σε 6 λεπτά, είτε σε 12, είναι πάντα η ίδια απόσταση.

Σημασία έχει να το τρέξεις.

Είτε γίνεις διαμάντι/μάνατζερ/πρόεδρος/ναύαρχος (ή ό,τι άλλο φιλοδοξείς να πετύχεις), σε 6 μήνες, σε 12 μήνες, σε 3 χρόνια ή σε 5 χρόνια, σημασία έχει να μείνεις, να δουλέψεις και να επιμείνεις μέχρι να γίνεις.

Σίγουρα το γρηγορότερο είναι καλύτερο, αλλά αυτοί που τελικά κατάφεραν να “τερματίσουν” μετά από πολύ χρόνο, είναι εκείνοι που κερδίζουν τον σεβασμό των άλλων (συνήθως).

Οπότε αν είσαι 3, 6 ή 12 μήνες και ακόμα δεν έχεις φτάσει εκεί που θα ήθελες (ή εκεί που έχουν φτάσει άλλοι), μην αποθαρρύνεσαι και μη νιώθεις άσχημα. Απλά συνέχισε και μην τα παρατάς. Κάνε τις απαραίτητες διορθώσεις στο πλάνο σου, μίλα με τον ανάδοχο ή τον προπονητή σου και συνέχισε.

Θεόδωρος Αραμπατζής

Μοιραστείτε το άρθρο:

Τι Σας Κάνει Να Συνεχίζετε;

Την Κυριακή το πρωί συμμετείχα σε έναν αγώνα ανάβασης ορεινής ποδηλασίας στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης. Η δυσκολία του αγώνα ήταν ότι ήταν 25 χιλιόμετρα ανηφόρα κυρίως σε δασικό δρόμο και ένα κομμάτι ήταν μονοπάτια.
Αυτό που τον έκανε όμως ιδιαίτερα δύσκολο ήταν ότι στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής έβρεχε και ο δρόμος ήταν γεμάτος λάσπη που έκανε την κίνηση του ποδηλάτου ακόμα πιο δύσκολη.
Σε κάποια φάση, περίπου 7-8 χιλιόμετρα μέσα στη διαδρομή, κι ενώ έβρεχε και πετάγονταν λάσπες από παντού, σκέφτηκα να τα παρατήσω – να γυρίσω πίσω. Να βάλω τα καθαρά, ζεστά μου ρούχα και να μπω στο αυτοκίνητο, να να ανάψω το καλοριφέρ και να επιστρέψω στο σπίτι μου.
Σκέφτηκα όμως ότι αυτός ήταν ένας από τους σημαντικούς αγώνες της χρονιάς για τον οποίο ετοιμαζόμουν από το Νοέμβριο. Δεν είχα σκοπό να διεκδικήσω μετάλλια, πρωτιές, συμβόλαια με χορηγούς και επαγγελματικές ομάδες. Όχι. Ο σκοπός μου ήταν απλά να ολοκληρώσω έναν απαιτητικό αγώνα σώος, απολαμβάνοντας τη διαδρομή και βγάζοντας πάντα λίγο παραπάνω από το καλύτερο που μπορώ.
Κι ενώ λοιπόν, πάλευα στις λάσπες και άλλους τους προσπερνούσα και άλλοι με προσπερνούσαν, σκεφτόμουν τι είναι αυτό που με κάνει να συνεχίζω; (Ίσως ήταν το να γράψω τη σημερινή ανάρτηση χεχε.)
Σκεφτόμουν λοιπόν, τι είναι αυτό που μας κάνει να συνεχίζουμε … όταν τα πράγματα είναι δύσκολα;
Όταν φαίνεται ότι δεν έχει νόημα να συνεχίζουμε…
Όταν οι άλλοι μας προσπερνούν και χάνονται μπροστά μας…
Όταν παρά τις καλύτερες προσπάθειές μας φαίνεται να μην έχουμε την πρόοδο που θα θέλαμε…
Όταν έξω βρέχει και φυσάει…
Τι σας κάνει να συνεχίζετε;
Είναι τα χρήματα;
Είναι η αναγνώριση;
Είναι το συναίσθημα της επιτυχίας;
Είναι η εσωτερική ικανοποίηση ότι καταφέρατε κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο;
Είναι η γοητεία της πρόκλησης;
Τι είναι;
Το σημαντικότερο νομίζω πάντως είναι να ολοκληρώνετε τον αγώνα σας. Όπως είπε και ένας φίλος μου στο facebook, “όσοι πήραν μέρος στον αγώνα και τερμάτισαν είναι όλοι νικητές”.
Ο πρώτος στον αγώνα τερμάτισε σε 1 ώρα και 27 λεπτά και ο τελευταίος σε 2 ώρες και 45 λεπτά. 
Στον αγώνα μας (στο δικτυακό μάρκετινγκ), κάποιοι φτάνουν στην κορυφή σε 6 μήνες και κάποιοι σε 10 χρόνια. Το σημαντικό είναι να φτάσετε εκεί και να απολαύσετε τη διαδρομή. Σίγουρα θα σκεφτείτε να τα παρατήσετε. Ίσως κάποιοι συναντήσουν και τεχνικά προβλήματα (πχ εταιρίες που κλείνουν, αρνητικά δημοσιεύματα στον τύπο κλπ). Όταν όμως συμβαίνουν όλα αυτά, χρειάζεται να σκεφτείτε πάλι … τι σας κάνει να συνεχίζετε… και συνεχίστε!
Μοιραστείτε το άρθρο:

Θα επιμείνεις μέχρι να πετύχεις;

Ο  Og Mandino, σε ένα από τα καλύτερα βιβλία προσωπικής ανάπτυξης που έχουν γραφτεί ποτέ, το “Ο Μεγαλύτερος Πωλητής στον Κόσμο“, είχε αναφέρει σε ένα από τα “χειρόγραφα”…

“Θα επιμείνω μέχρι να πετύχω. Δε γεννήθηκα για να ηττηθώ και στις φλέβες μου δεν κυλά η αποτυχία. Δεν είμαι πρόβατο για να περιμένω το βοσκό μου να με τσιγκλήσει. Είμαι λιοντάρι και δεν καταδέχομαι να μιλώ, να συμβαδίζω και να κοιμάμαι με τα πρόβατα. Θα επιμείνω μέχρι να πετύχω.”

Και όπως είχε πει και ο Lance Armstrong … “Η κούραση και ο πόνος είναι προσωρινές καταστάσεις. Η παραίτηση όμως διαρκεί για πάντα.”

Ίσως ένας από τους λόγους που υπάρχει τόσο μεγάλο ποσοστό δικτυωτών που τα παρατάνε από το δικτυακό μάρκετινγκ μέσα στον πρώτο τους χρόνο, είναι γιατί έρχονται σ’ αυτή τη δουλειά χωρίς να έχουν την κατάλληλη νοοτροπία και τις σωστές προσδοκίες.

Αν η “υπόσχεση” είναι γρήγορα/εύκολα/πολλά χρήματα και βλέπουν ότι δεν τα έχουν όλα αυτά τον πρώτο καιρό, τότε αλλάζουν οι προτεραιότητες και τελικά καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δεν αξίζει η προσπάθεια και ο κόπος. Αν τους βοηθήσουμε όμως να “το δουν” όπως πραγματικά είναι, τότε ίσως θα μπορούσαμε να βελτιώσουμε αυτά τα αρνητικά ποσοστά.

Συμφωνείτε;

Θεόδωρος Αραμπατζής

Μοιραστείτε το άρθρο: