ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΟΣ

Θα σου αφηγηθώ μία κλασική ιστορία τηλεφωνήματος και ταυτόχρονα θα σου δώσω μια σύντομη συμβουλή που διευκολύνει την επικοινωνία.

Παίρνω τηλέφωνο, χτυπάει κανονικά, το σηκώνει:

Κύριος τάδε: Ναι
Εγώ: Καλημέρα, ο κύριος τάδε;
Κύριος τάδε: Ναι
Εγώ: Μπλα μπλα μπλα… έχετε ένα λεπτό;
Κύριος τάδε: Ναι

Μέχρι εδώ, το μόνο που έχει πει είναι τρεις φορές «ναι».
Όταν συμβαίνει αυτό, συνήθως αμφιβάλλω αν με ακούει καν. Μπορεί να μην έχει σήμα ρε παιδί μου, οπότε ρωτάω αν με ακούει.

Εγώ: Ναι, με ακούτε κύριε τάδε;
Υποψήφιος: Ναι

Σύντομο Tip:
Όταν απαντάτε στο τηλέφωνο, μπορείτε να λέτε κάτι περισσότερο από «ναι», «ναι», «ναι» σαν ρομπότ ναπούμε.
ΑΝ θέλετε τουλάχιστον να θέλουμε να συνεργαστούμε ή ακόμα και να μιλήσουμε μαζί σας.

Η ίδια συζήτηση θα μπορούσε να πάει και κάπως έτσι:

Κύριος τάδε: Παρακαλώ;
Εγώ: Καλημέρα, ο κύριος τάδε;
Κύριος τάδε: Ο ίδιος.
Εγώ: Μπλα μπλα μπλα… έχετε ένα λεπτό;
Κύριος τάδε: Ναι, βεβαίως, πείτε μου…

Ας μην ξεχνάμε πως στην άλλη άκρη της γραμμής υπάρχει ένας άνθρωπος.
Η επικοινωνία γίνεται ευκολότερη και αποκτά ουσία, όταν το έχουμε αυτό υπόψιν.

Εσύ έχεις να διηγηθείς κάποια παρόμοια ιστορία τηλεφωνήματος; Μοιράσου τη μαζί μου στα σχόλια.

Θα τα πούμε στην κορυφή.

Θεόδωρος Αραμπατζής

Μοιραστείτε το άρθρο:

Leave a Reply

Γράψτε το σχόλιό σας

  Subscribe  
Notify of