“Πάρε με από βδομάδα” είπε ο Υποψήφιος

Παλιότερα είχαμε αναλύσει το “Θα σου τηλεφωνήσω εγώ“. Σήμερα θα δούμε κάτι διαφορετικό.

Αυτό που θα περιγράψω μου συνέβη (ξανά) πρόσφατα, οπότε είπα να το μοιραστώ…

Είναι ένας υποψήφιος. Του έχω τηλεφωνήσει για πρώτη φορά, μιλάμε για λίγο, έχει δει πληροφορίες για την εταιρία μου και κάνουμε μία πολύ σύντομη συζήτηση, αλλά δεν την ολοκληρώνουμε γιατί είναι έξω και θέλουμε να τα πούμε με την ησυχία μας.

Μου λέει “Θα σε πάρω το απόγευμα να κανονίσουμε πότε θα μπορέσουμε να συζητήσουμε.”

Δεν με παίρνει. Του τηλεφωνώ εγώ το μεθεπόμενο πρωινό. Ήταν πάλι κάπου έξω. Του συστήνομαι και μόλις καταλαβαίνει ποιος είμαι, ακολουθεί η παρακάτω συζήτηση:

Υποψήφιος: “Ναι, αλλά τώρα δεν μπορώ να μιλήσω.”
Εγώ: “Πότε θα σε βόλευε να σου τηλεφωνήσω;”
Υποψήφιος: “Πάρε με καλύτερα από βδομάδα.”
(Διέκρινα από την απάντηση και από τον τόνο της φωνής του, ότι προσπαθούσε να με αποφύγει και επειδή δεν μου αρέσει καθόλου αυτό, αποφάσισα να το πιέσω λίγο, ώστε να του το κάνω πιο εύκολο να μου πει ότι δεν ενδιαφέρεται.)
Εγώ: “Οκ, μπορώ να σου τηλεφωνήσω από βδομάδα, αλλά πες μου λίγο πρώτα, θέλεις να μιλήσουμε γιατί είσαι ανοιχτός στο να ξεκινήσουμε μία συνεργασία ή απλά θέλεις να μιλήσουμε μόνο για να μιλήσουμε;”
Υποψήφιος: “Αν δεν ξέρω τι είδους συνεργασία θα έχουμε, δεν μπορώ να σου πω αν θα ξεκινήσω κάτι.”
Εγώ: “Καλά προφανώς… αλλά επειδή μου είπες ότι είσαι σε μία άλλη εταιρία ήδη… θέλεις να συζητήσουμε ώστε αν βρεις κάτι που να σου ταιριάζει καλύτερα και να κάνεις κάτι καινούργιο ή είσαι 100% εστιασμένος εκεί που είσαι; Γιατί αν είσαι 100% εστιασμένος εκεί, τότε καλύτερα να το αφήσουμε.”
Υποψήφιος: “Ναι, καλύτερα να το αφήσουμε.”

Τέλος συζήτησης.


Ερώτηση: Γιατί το έκανα αυτό; Γιατί απλά δεν συμφώνησα μαζί του να του τηλεφωνήσω από βδομάδα;
Απάντηση: Γιατί έχω μάθει να ακούω και αυτό που άκουσα ήταν ένας άνθρωπος που προσπαθούσε να με αποφύγει. Οπότε αυτό που έκανα ήταν να προχωρήσω λίγο τη συζήτηση, ώστε αν δεν τον ενδιαφέρει, να μου πει “όχι” τώρα, παρά να πρέπει να τον παίρνω ξανά και ξανά και ξανά, να τον κυνηγάω για εβδομάδες, μέχρι τελικά να μου πει “Άσε μας ρε φίλε! Μας κούρασες!”

Προτιμώ να του πω εγώ όχι πρώτος, παρά να νιώθω ότι τον κυνηγάω ή ότι τον έχω ανάγκη. ΔΕΝ τον έχω ανάγκη και ίσως ούτε και αυτός εμένα, οπότε για ποιο λόγο να συνεχίσω την επικοινωνία.

Όταν αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχω έναν κατάλληλο υποψήφιο, κάνω ό,τι μπορώ για να το τελειώσω το συντομότερο δυνατό. Ο χρόνος μου παραείναι πολύτιμος για να τον χάνω σε άσκοπες συζητήσεις με ακατάλληλους, για την επιχείρησή μου, ανθρώπους.

“Η ζωή είναι πολύ μικρή για να τη χάνετε σε ακατάλληλους υποψηφίους.”


Θα σας δω στην κορυφή!


Θεόδωρος Αραμπατζής

ΥΓ: Περισσότερες τέτοιες ιδέες, θα βρείτε στο βιβλίο μου “Ακαταμάχητο Δικτυακό Μάρκετινγκ.

Leave a Reply

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz